( .... ) Ook de tweede première op het Studium Chorale-programma - A Thin Place van Lowell Dijkstra - mocht er zijn.
De directe manier waarop de componist het instinctmatige en intuïtieve religieuze gevoel van de Kelten in muziek vervat - met open kwinten en indringende dissonanten - spreekt je als luisteraar meteen aan, zeker als het zo expressief wordt uitgevoerd als in dit geval.
( Limburgs Dagblad, 23 september 2002)
Een ander hoogtepunt was de première van het stuk ‘The Race Day’ van Lowell Dijkstra.
Speciaal voor het jubileum van dit 10-jarige orkest was Dijkstra gevraagd een stuk te componeren. Hij liet zich inspireren door schilderijen en tekeningen van Jack Yeats over paarden en paardenraces. Bovendien verwerkte hij de indrukken die hij opgedaan heeft bij de Sligo Horse races, die hij afgelopen zomer in Ierland bezocht, in dit stuk.
Het was een verrassend stuk. Vrijwel in het begin werd door de hele vioolsectie een Ierse jig gespeeld, die later ook door de andere instrumenten overgenomen werd. Het was een mooi moment deze volksmelodie unisono te horen. Later werd het geluid complexer, bijna chaotisch, de spanning van een race werd beleefbaar.
(Friesch Dagblad)
(....) Toch moge het duidelijk zijn dat met de lied-cyclus Youth and Age, Dijkstra binnen het gematigde seriële idioom waarin hij schrijft, een meesterwerk heeft afgeleverd.
(Gelders Dagblad - Maarten Mestrom - 27 januari 2000)
(....) Dijkstra is ontegenzeggelijk een vakman, dat is te horen als je naar "Silver and other poems by Tony Conran" luistert. Op teksten van de dichter Tony Conran vervaardigde Dijkstra een interessante cyclus die door de koele, maar beheerste schrijfstijl aangenaam werkt.
(Gelders Dagblad - Paul Vergeest - 10 januari 2001)
